Pozisyonel nistagmus çeşitli bozukluklarla ilişkili olabilir. Bu çalışmanın amacı, yatay kanal kanalolitiazisi (HC-kanalolitiazis), yatay kanalın ağır kupulası (HC-Hcu) ve yatay kanalın hafif kupulası (HC-Lcu) durumlarında yön değiştiren yatay pozisyonel nistagmus (DCPN) özelliklerini, özellikle de bu üç bozukluktaki pozisyonel nistagmusun zamansal örüntülerini karşılaştırmaktır.
Jeotropik veya apogeotropik DCPN tanısı konmuş 52 hasta (22 erkek, 30 kadın; ortalama yaş 49,6 yıl) çalışmaya dahil edildi ve nistagmus özelliklerine göre HC-kanalolitiazis, HC-Hcu veya HC-Lcu gruplarına ayrıldı. Bu grupların latans, zaman sabiti, tepe yavaş faz hızı (SPV), tepe SPV yoğunluğuna ulaşma süresi (Tpeak ) ve yarı tepe yoğunluğuna düşme süresi (T1 /2peak ) karşılaştırıldı.
Tepe SPV'ye ulaşma süresi, HC-Hcu (23,1 ± 8,6 s) ve HC-Lcu (24,4 ± 9,9 s) grupları arasında anlamlı bir farklılık göstermedi (p = 0,733), ancak HC-kanalolitiazis grubuna göre anlamlı derecede daha uzundu (5,4 ± 3,5 s; p ≤ 0,001). Tepe yoğunluğu, kanalolitiazis (36,4 ± 20,6°/s), HC-Hcu (30,1 ± 23,6°/s) ve HC-Lcu (21,4 ± 12,7°/s) grupları arasında farklılık göstermedi (p = 0,133). Başlangıç gecikmesi de üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermedi (p = 0,200). HC-Lcu ve HC-Hcu gruplarının nistagmus paternleri, gecikme süresi, tepe SPV yoğunluğu, Tpeak, T1/2peak ve 20 s, 40 s, 60 s, 80 s'deki SPV değerleri de dahil olmak üzere benzerdi.
HC-Hcu ve HC-Lcu'nun nistagmus özellikleri, hareketin zıt yönlerde olması dışında benzerdir; bu da HC-Hcu ve HC-Lcu'nun, kanalolitiazisin altında yatan mekanizmadan farklı, benzer bir patofizyolojik mekanizmadan (kupulopati) kaynaklanabileceğini düşündürmektedir.