Migrenin kronikleşmesi sırasında çoklu duyusal entegrasyon beyin bölgelerindeki bozukluklar: vestibüler disfonksiyonla ilişkisi

Migren, özellikle kronik migren (KM) hastalarında sıklıkla vestibüler disfonksiyonla birlikte görülür. Bununla birlikte, migrenin kronikleşmesinin vestibüler disfonksiyona yol açan patogenezi tam olarak anlaşılamamıştır. Bu çalışma, migrenin kronikleşmesi sırasında beyinde meydana gelen yapısal veya fonksiyonel bozuklukların vestibüler disfonksiyon gelişimiyle ilişkili olup olmadığını araştırmıştır.

Uygun katılımcılar klinik değerlendirmeye ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) taramalarına tabi tutuldu. Voksel tabanlı morfometri (VBM), gri madde hacmindeki (GMV) değişiklikleri değerlendirerek yapısal bozukluğu belirledi. Fonksiyonel bozukluk, düşük frekanslı dalgalanmanın ortalama genliği (mALFF) ile değerlendirildi. Ayrıca, bozukluğa sahip bölgelerin dinlenme durumundaki fonksiyonel bağlantısı (rsFC), tohum tabanlı bir yaklaşımla incelendi. Ayrıca, değişen nörogörüntüleme özellikleri ile klinik değişkenler arasındaki korelasyonları analiz ettik ve çoklu doğrusal regresyon gerçekleştirdik.

Bu çalışmaya 18 kronik migren (CM) hastası, 18 epizodik migren (EM) hastası ve 18 sağlıklı kontrol (HC) dahil edildi. Tek yönlü ANOVA, mALFF'deki grup farklılıklarını gösterdi. Bunlar sağ supramarjinal girus (SMG), sol angular girus (AG), orta frontal girus (MFG), sol orta oksipital girus (MOG), sağ rolandik operkulum (Rol) ve sol superior parietal girus (SPG) içinde yer alıyordu. rsFC analizinde, CM grubunun sol SPG ile sol MOG arasındaki rsFC'si EM ve HC gruplarına göre daha yüksekti. EM grubu, sol SPG ile sol AG arasındaki rsFC'sinde CM ve HC gruplarına göre daha yüksek bir artış gösterdi. Çoklu doğrusal regresyonda, yaş, vücut kitle indeksi (VKİ) ve hastalık süresi kontrol edildikten sonra, sol SPG'nin sol MOG ile olan rsFC'sinin (β = 48.896, p = 0.021), toplam Baş Dönmesi Engellilik Envanteri (DHI) puanını %25,1'lik bir varyansla tahmin ettiği bulundu. Ayrıca, sol SPG'nin sol MOG (β = 1.253, p = 0.003) ve sağ SMG (β = −1.571, p = 0.049) ile olan rsFC'si, migren sıklığının anlamlı tahmincileri olup, toplamda %73,8'lik bir varyansla açıklanmaktadır.

Migrenin kronikleşmesine bağlı fonksiyonel bozukluklar öncelikle çoklu duyusal entegrasyonla ilgili beyin bölgelerinde yoğunlaşmaktadır. Ek olarak, SPG ile MOG arasındaki rsFC, migren sıklığını ve vestibüler disfonksiyon derecesini tahmin edebilir. Bu nedenle, bu nörogörüntüleme özellikleri, migrende gelişen vestibüler disfonksiyon için potansiyel mekanizmalar ve terapötik hedefler olabilir.